For...you ... My Dearest

พูดไม่ออก...

ช่วงนี้เหนื่อยมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ......เหนื่อยจริงๆ..เหนื่อยจนถึงขั้นเคยคิดว่า..ถ้า

ไม่มีชีวิตอยู่บางทีมันอาจจะดีกว่านี้..ไม่ต้องมานั่งคิดไรมากมาย..ไม่ต้องทำงาน..ไม่ต้องมานั่ง

แคร์ความรู้สึกใคร..ไม่ต้องคอยใส่ใจอะไรมากมาย....ไม่ต้องคิดว่าทำอะไรไปแล้วใครจะเดือดร้อน....

.ไม่ต้อง...ไม่ต้อง...และไม่ต้องอะไรเหนื่อย.......อยากหลับไปแล้วไม่ต้องตื่น

พูดได้เลยว่าช่วงนี้เหนื่อยที่สุดในชีวิตเลย...ทำไมความรับผิดชอบกับสิ่งต่างๆมันมาก.

.มากเหลือเกินต้องรับผิดชอบเรื่องงาน...รับผิดชอบเรื่องทุกๆอย่างที่ทำ...ทั้งที่เกิดจากความตั้งใจ

และไม่ตั้งใจ..แต่สุดท้าย..เมื่อมันเกิดมาเป็นการกระทำ..ก็ย่อมจะมีผล..ที่เกิดขึ้นตามมาเสมอ.........

เหนื่อยจริงๆว่ะ..........

........วันนี้เลยรู้สึกอยากพัก..อยากขอเวลาให้ตัวเองบ้าง..ทั้งๆที่มันไม่สมควรมีเวลานั้น

แล้วด้วยซ้ำไป..........เมื่อคืนก็กลับมาจากเรียนสลบเป็นตาย..หลังจากไม่ได้นอนมา 2-3 วัน กะ

การทำงานส่งจาร..และเครียดกะปัญหานิดหน่อย..ตื่นมาอีกทีตอนดึก...นั่งๆจะทำงานต่อ..แต่สังขาร

มันไม่ให้..สรุป..หลับต่อ...............ตื่นมาอีกทีบ่าย 2 อ่ะ..เพื่อนมาชวนไปเที่ยวหัวหิน....555+...เออๆ

ไปๆ ( ตอบแบบไม่ต้องคิดเลย )..ขอให้กูได้ไปไหนบ้างเถอะ..เครียดจะแย่

...ช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมาเนี่ย..

.....กัณย์เครียดมากๆๆๆๆๆ...ทั้งเรื่องงาน...ทั้งเรื่องที่ไม่ค่อยเข้าใจกับเพื่อน...มันเลยรู้สึกเหนื่อย 2

เท่าเลย....จนบางทีก้พลอยไปพาลใส่คนรอบข้างซะทั่วเลย....

...**ปัด**...

..วันนี้สนุกมากเลย..ที่เราไปเที่ยวหัวหินกัน..ถึงแม้ว่าจริงๆแล้วไม่ค่อยได้ช๊อปสมใจเท่าไหร่..

แต่สรุปก็สนุกดีว่ะแต่เสียดายอ่าไม่ได้ดูหนัง..พอจะไปกินที่ตั้งใจไว้..เค้าก็ดันปิดร้านอีก..เซงเนอะ....

แต่ยังน้อยมันก็ทำให้เราสบายใจขึ้นเยอะเลยอ่าน่ะ...ขอบใจพวกแกว่ะ...และเราอยากจะบอกอีกอย่างว่า.

.ที่บางครั้งเรามาพาลอารมเสียใส่บ่อยๆ..ยังไงก็ขอโทดทีว่ะช่วงนี้ออร์โมนมันรุนแรงไปหน่อย..ควบคุม

ตัวเองไม่ค่อยได้ ( สงสัยจะใกล้บ้าว่ะ ) ...หวังว่าแกคงเข้าใจน่ะเพื่อน

**จอย**

..แกเนี่ยนอนจนไม่ได้ไปเที่ยวด้วยกันเลยอ่า..รู้สึกเราจะไม่ค่อยได้ไปเที่ยวด้วยกันเลยน่ะช่วงหลังๆมาเนี่ย....

แกก็เหมือนกัน..ช่วงนี้ถ้าเราอารมไม่ดีใส่แกบ่อยๆ..ยังไงก้ขอโทดล่ะกันว่า..คนมันพาลไปทั่วก้งี้แหละ..

แต่ช่วงนี้ก้พยายามจะทำให้ใจเย็นลงแล้วน่ะ เราก็รู้ว่าเราอารมไม่ดี..สุดท้ายก็เราเองอีกแหละที่ได้รับผล

จากอารมตัวเองอ่า...

**เพื่อนๆเดอะแก๊ง**

-- ช่วงนี้ก้ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมปัญหามันเยอะจัง..มันอาจจะมาจากเราเป็นคนเจ้าปัญหาเองแหละ....

ที่ผ่านมา..สิ่งที่เราเข้าใจผิดเราก็ขอโทดล่ะกัน...ยังไงเราก็ยังรัก...และแคร์...พวกแกแหละ และอะไรที่

เราทำให้รู้สึกเสียใจเราก็ขอโทดล่ะกัน...เราไม่รู้น่ะว่า..เราก็ไม่รู้น่ะว่าคำขอโทดเราและการกระทำที่เรา

พยายามจะทำให้สิ่งต่างๆมันกลับมาเป็นเหมือนเก่า..มันจะสามารถแก้ไขอะไรได้บ้าง..แต่เราก็พยายาม

ที่จะทำมันน่ะ...เราอยากให้ความสัมพันระหว่างเพื่อนของพวกเรามันกลับมาเหมือนเดิมจริง...สามารถกลับ

มาสนุกสนานได้ในทุกๆเรื่องเหมือนเมื่อก่อน...........แต่...ตอนนี้แม้จะกินข้าวด้วยกันหรือไปนั่งคุยเล่นกัน.

.มันก็ยังรู้สึกแปลกๆ..ก็ไม่รู้สิน่ะ

....แต่สิ่งนึงที่เราอยากจะบอกพวกแกน่ะว่า...เราเข้าใจว่าทุกๆคนมีงานมาก..มันย่อมเครียดเป็นธรรมดา

อยู่แล้ว..เพราะมันเป็นการทำงาน...แต่ในบางครั้งการทำงานเสียงหัวเรอะมันก็สร้างบรรยากาศให้น่าทำ

งานน่ะ..เราเข้าใจว่าพวกแกต้องการให้งานออกมาดี...แต่พวกแกเครียดมากไปรึป่าว บางทีคนเราทำงาน

แล้วเครียดมากไป...มันก็ยิ่งคิดงานไม่ออกอ่า..มีแต่ทำให้บรรยากาศแย่ลง..ทั้งคนรอบข้างและตัวเองอ่ะ..

.จนดูเหมือนว่าไม่พอใจไรกันรึป่าว..ทั้งๆที่มันอาจจะไม่มีไรเลยด้วยซ้ำ

จนบางทีมันก้สร้างความกดดันให้คนรอบข้างอ่า ( ขนาดอ้อมมันไม่คิดไรน่ะ..มันยังรู้สึกเครียดไปด้วยเลย )

..บางทีผ่อนคลายบ้าง..มันก็ดีน่ะ..เพราะต่อไปเราต้องทำงานกับใครก็ไม่รู้..

** ตอนนี้งานมันก็ยังไม่เสร็จดีอ่า..แต่ยังไงก็พยายามกันต่อไปแล้วกันเพื่อนๆ...สู้ๆ **

** พี่ **

ช่วงนี้กัณย์อารมบ่จอยเลย...หวังว่าคงจะเข้าใจกันนาค่ะ...พี่ก็รู้ว่ากัณย์มีงานเยอะมากๆเลย..ใกล้จะสอบ

แล้วด้วยแต่ช่วงนี้ก็ม่ายค่อยได้คุยกันเท่าไหร่...กัณย์ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าพี่ทำอะไรอยู่...แต่กัณย์ว่าไม่ค่อย

ได้คุยกันช่วงนี้ก็ดีแล้วแหละเพราะกัณย์รู้สึกว่าใครทำไรช่วงนี้..มันก็ขัดหูขัดตากัณย์ไปหมดแหละ..เหอๆ..

ไม่อยากทะเละด้วย..เลยตัดปัญหาว่า..ช่วงนี้

อย่าคุยกันบ่อยจะดีที่สุด...แต่บางทีน่ะ..ที่พี่สงสัยว่ากัณย์เป็นไร..ชอบบ่นว่าเซงพี่บ้าง.รำคาญบ้าง..

เบือบ้าง...ความรู้สึกจริงมันไม่ได้เป็นอย่างนั้นน่ะค่ะ...เหอๆ..ยังรู้สึกดีๆเหมือนเดิมน่ะค่ะ..แค่อารมมันขึ้นๆ

ลงๆ..............ยังไงก้เข้าใจกันหน่อยล่ะกัน หวัาคงไม่เบื่อกันซะก่อนล่ะ......................

...........แล้วกัณย์สัญญาค่ะ......ว่าผ่านช่วงวุ่นๆนี้ไป...แล้วจะชดใช้ให้ฮิๆ.......

ออแล้วอีกอย่าง...ที่บอกว่าม่ายได้คิดถึงเมื่อคืนอ่า..ล้อเล่นน่ะค่ะ..แหมยังไงก้คิดถึงทุกวันอยู่แย้ว

อืมแล้วอีกเรื่องนึง...ที่วันก่อนกัณย์โทรไป...ร้องไห้กะพี่อ่า...เหอๆ..ขอบคุณมากน่ะค่ะ..ที่อยู่ข้างๆเวลานั้น.

.....ตอนนั้น

กัณย์รู้สึกไม่มีใครเลยจริงๆ..........ขอบคุณที่อยู่คอยรับฟังปัญหาต่างๆน่ะค่ะ

ที่พี่บอกกัณย์ว่าอย่าเครียดมากเลย...พยายามอย่าคิดไรมาก..ก็จะพยายามนาค่า...แต่ไม่รับปาก

น่ะว่าจะทำได้..และมีคำพุดนึงที่บอกกัณย์ว่า...กัณย์กับเพื่อนเป็นเพื่อนกันรึป่าวล่ะ...ถ้าเป้นเพื่อนกัน..

ทำไมต้องหยิ่ง..ทำไมต้องมัวแต่รักศักดิ์ศรี..มีอะไรก็คุยกันให้เข้าใจไปเลยซิ...จะมัวแต่รอให้เลิกคบ

กันก่อนเหลอ..มีอะไรก็คุยกันให้เข้าใจจะปล่อยให้ต่างคนต่างไม่สบายใจกันอยู่ทำไม....

..ขอบคุณน่ะค่ะที่เตือนสติ...อย่างน้อยเพราะคำพูดเนี่ย..มันทำให้กัณย์เข้าใจกับเพื่อนมากขึ้น

วันนี้ที่กัณย์บอกว่าจะไปดุหนัง..สุดท้ายก็ไม่ได้ดูอีกแล้วอ่า ( ใครก็ม่ายรู้ใจร้าย..ทำเค้าอดดูหนังครั้ง

ก่อนอ่า..ชดใช้มาเลย )ว่าแต่..อย่ามั่วไปยุ่งเรื่องคนอื่นมากจิ..แหม...เรื่องตัวเองจะมีปัญหารู้ป่าว

เนี่ย.....................................ฮิๆ..ล้อเล่น...

**พ่อ แม่ **

คุณพ่อ คุณแม่ขา..คุณลูกจะแย่....ช่วงนี้งานเยอะมาก...จนกระทั่งส่งผลกะชีวิตมากมายไป

หมดแล้ว...เหนื่อยมากๆค่ะแม่ก็คงรู้แหละเนอะ..เพราะช่วงนี้กัณย์โทรไปคุยกะแม่เกือบทุกวันเลย.

......งี้แหละเนอะคนเรา..ที่เค้าบอกว่าพอมีปัญหาหรือ

ไม่สบายใจ..กฏจะคิดถึงพ่อแม่..ก็คงจริงๆแหละ...แค่กัณย์ได้ยินเสียงแม่น่ะ..ไม่ต้องพูดไรแล้ว

แค่นี้กัณย์ก็สบายใจมากๆเลย.....แต่บางครั้งกัณย์ก็ไม่อยากให้พ่อกับแม่ไม่สบายใจ....

..เลยเลือกที่จะตัดสินใจปรึกษาคนอื่น

บ้าง...กัณย์รู้ว่าพ่อกับแม่เป็นห่วงกัณย์มาก.....แค่นี้กัณย์ก็ดีใจแล้ว...มันทำให้มีแรงสู้อีกเยอะเลยค่ะ

กว่าจะได้กลับบ้านก็โน้นเลย...ปลายเดือนมีนาแนะ...ถ้ามีชีวิตรอดจากการทำโปรเจ๊คไปได้น่ะ

..แล้วเจอกันค่ะ..เหอๆ

ว่าแต่ได้กลับบ้านก้ 2-3วันเอง..เด๋วลูกก็ต้องกลับมาเรียนซัมเมอร์อีก...........ห๊า ๆๆๆๆๆ....คิดถึงพ่อกะแม่จะแย่.....-*-

** รัก..พ่อ..กับแม่น่ะค่ะ **

***** งาน *********

และเรื่องสุดท้าย...ที่จะลืมพูดถึงม่ายได้.......เพราะตอนนี้มันได้เข้ามาอยู่ในชีวิต.. 90

เปอร์เซ็นแล้ว 55++งานที่เหมือนจะพรากทุกอย่างในชีวิตไปแล้ว...ทั้งเวลาส่วนตัว..และเวลา

หรือเรื่องราวในสมองเกือบทุกอณู..ที่มีแต่งาน

ตอนนี้ก็ทำไปได้เยอะมากๆๆๆๆๆๆ แล้ว...แต่ก็เหลืองานหลักๆที่เป็นโปรเจ๊คของเทอมนี้.

..โปรเจ๊คใหญ่อ่า..ที่กะว่าสอบไฟนอลเสร็จแล้ว...ยังต้องสิงสถิตอยู่ที่มอต่ออีกเกือบเดือน..

..555++...คือต้องทำ..สตอปโมชั่นส่ง

จะสอบแล้วด้วยวันอังคารนี้...หนังสือก็ไม่มีเวลาได้อ่าน.........................เอาไรไปสอบเนี่ย

******** อันนี้งานบางส่วน...ที่เผาส่งไปแล้วบางวิชา...แค่เศษเซียว....ของงานทั้งหมดที่ต้องทำ...*****************

งานสตอรี่บอร์ด...ทำมิวสิคประกอบเพลง..รู้ตัวช้า...

มันประมานว่า...พระเอกนั่งอ่านไดอารี่..ที่เคยเขียนถึงนางเอก..เลยถ่ายกลับไปถึงภาพ

อดีตต่างๆระหว่างเค้ากับนางเอก...และสิ่งที่ได้ทำผิดกับนางเอกไว้..จนกระทั่งนางเอก..ต้องตาย

...และมันก็ทำให้เค้าคิดได้ว่า..นางเอกคือคนที่สำคัญที่สุดสำหรับเค้า...แต่มันก็เป็นวันที่สูญเสีย

นางเอกไปแล้ว....อย่างไม่มีวันย้อนกลับมาได้.....( เหอๆ..เพราะอยากให้

เรื่องมันดูเศร้า..เลยเล่นซะนางเอกตายเลย ) จะเอาภาพมาให้ดูทุกช็อดมันก็เยอะเกินไปเลย

เอามาให้ดูแค่บางช็อด---- มันมาจากการเอารูปที่สเก็ต----มาลงสีในโฟโต้ช็อป---แล้วเอาไป

ทำเคลื่อนไหวใน flash---

( เป็นการจบงานหนึ่งชิ้น..ในหนึ่งวันกะหนึ่งคืนที่ม่ายได้นอน..55++ ..เผาแหลก...)

อันนี้เป็นการออกแบบโปสเตอร์..วิชาภาษากิต..เพื่อการออกแบบ....เอ้ยยยยยยยยยยย

( ตรงรู้สีดำนา..รู้สึกมันจะดุเดือดไปหน่อย..ช่วงนี้รู้สึกทำงานออกมาแนวซาดิส 555++ )

** ส่วนงานme Web กะ ปั้น ก้ยังม่ายเสร็จ...No Comment..**

............จบ..เหนื่อยล่ะ...อ่านสือต่อดีก่า......