น้ำตา..กับวันที่ฉันยอม..

posted on 28 Apr 2006 18:07 by kakani

ฉันยอมแล้ว...

***.....**.....***

...หนึ่งอาทิตย์ผ่านไป...

ที่ฉันตัดสินใจจะไม่โทรไปหาคุณ...มันชั่งเป็นหนึ่งอาทิตย์ที่แสนยาวนานมาก กว่าแต่ละนาทีจะผ่านไป ฉันก็ยิ่งท้อใจมากขึ้นทุกที...เพราะคุณก็ไม่โทรมาหาฉันเลยตลอดเวลาหนึ่งอาทิตย์นี้

...ทำไมคุณไม่คิดถึงฉันบ้าง..ในขณะที่ฉันนึกถึงคุณแทบทุกลมหายใจ..

...ทำไมคุณไม่ห่วงใยฉัน..ไม่คิดว่าฉันหายไปจะเป้นไรเลยเหลอ...ถ้าเกิดว่าการหายไปของฉันครั้งนี้จะเป้นการจากไปอย่างนิจนิรัน...คุณจะรับรู้บ้างมั้ย

...ทำไมฉันไม่มีค่าพอให้คนอย่างคุณ...มาทำอะไรเพื่อฉันเลยเหลอ

...และอีกหลายๆทำไม..หลายๆคำถาม...ที่เข้ามาในความคิดฉัน...ตอนนี้มันมาก มากเกินไปแล้ว เกินกว่าที่ฉันจะหาคำตอบให้กับมันได้หมด

....ฉันเหนื่อย..เหนื่อยเหลือเกิน...

และในคืนนึง..ขณะที่ฉันนั่งอยู่คนเดียวเงียบๆ..ฉันคิดทบทวนเรื่องราวต่างๆระหว่างเรา..ทั้งที่ผ่านมา..และต่อไปข้างหน้า.....จนถึงจุดหนึ่ง...

ฉันว่า...การห่างไปของคุณครั้งนี้...มันอาจจะเป็นเวลาที่ฉัน..ควร..หยุด..

หยุดทุกอย่างระหว่างเรา....ฉันคิดว่าคุณไม่คิดจะติดต่อกลับมาเลย..เพราะฉะนั้น ฉัน..ก็จะหายไปจากชีวิตของคุณตลอดไปเลย...

*** แต่คุณก็ยังคงอยู่กับฉัน...ในจิตใจของฉันตลอดไป*

...นี่เป็นสิ่งเดียวที่ฉันยืนยันได้...

*****

...ในวันพุธ..ตอนบ่าย...

คุณใช้โทรศัพท์ของเพื่อนคุณ..โทรมาหาฉัน...แต่ฉันไม่ได้รับสาย..

แต่คุณรู้มั้ย..มันมีสิ่งหนึ่งเกิดขึ้น..บนหน้าฉัน...มันคือ..รอยยิ้ม..และน้ำอุ่นๆที่ไหลลงมาจากดวงตา..มันไม่ได้เป็นน้ำตาแห่งความเสียใจ...แต่มันเป้นน้ำตาของความดีใจ...ฉันอยากจะตะโกนบอกทุกคนว่าฉันดีใจมากแค่ไหน..แม้ว่าฉันจะยังไม่ได้รับสายคุณก็ตาม...

คืนนั้นฉันเฝ้ารอ...พร้อมทั้งอธิฐานในใจของให้คุณโทรมาหาฉันอีกสักครั้ง...แล้วในคืนนั้น..คุณ...ก็โทรมาหาฉัน..ฉันดีใจมาก..มากที่สุด..จนแทบจะพูดไรไม่ออก...ฉันไม่รู้ว่าทำไมฉันต้องดีใจขนาดนี้...ทั้งๆที่ฉันใช้เวลาใตร่ตรองมาเป็นอาทิตย์..ที่คิดว่าเราจะเลิกกัน

แต่ฉันกลับไม่ต้องใช้เวลาคิดเลย...ที่จะกลับมาคบกับคุณ..เพราะมันออกมาจากความรู้สึกของฉัน...ฉันขาดคุณไม่ได้...

ฉันอยากจะบอกน่ะ...เมื่อมีคุณอยู่..โลกของฉันมันสดสัยขึ้นมาก

แต่มันก็เป็นเหมือนทุกครั้ง...ถึงแม้ว่าเราจะไม่ได้คุยกันมานานแค่ไหนเวลาสำหรับฉัน..ที่คุณมอบให้มันก็ไม่เคยเกิน 5 นาทีเลย

มันเหือนกับคุณมาช่วยคนที่จมน้ำ...แค่พาเค้ามาไว้ที่น้ำตื้นแล้วปล่อยให้ช่วยตัวเอง...โดยไม่หันกลับมาสนใจเลย...มาเด็กคนนั้นเค้าจะขึ้นมาจากน้ำเองได้รึป่าว...มันเป็นการยืดเวลาให้เค้าตายช้าลง...แต่สุดท้ายเค้าก็ต้องตาย

ในคืนนั้น..คุณคุยกับฉันไม่ถึง 5 นาทีด้วยซ้ำ...กับเวลาที่ฉันเฝ้ารอคุณมานานแสนนาน...ฉันต้องคุณกับคุณด้วยเสียงหัวเรอะ..ตั้งที่รู้ว่าอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้าคุณก็จะว่างสายฉันไป...ฉันอยากจะบอกไม่ให้คุณวางสาย...แต่ฉันก็ทำไม่ได้...

ฉันต้องจนกับ...ร้อยพันเหตุผลที่คุณยกมา..เพื่อจะขอวางสายจากฉัน

และเหตุผลของคำคืนนั้น...คือ...พี่ขอตัวไปอ่านหนังสือก่อนน่ะ..พรุ่งนี้มีสอบ..หลับฝันดีน่ะที่รัก..อย่านอนดึกล่ะ...ห่มผ้าด้วยน่ะ..เป็นห่วงน่ะบายครับ....แล้วทุกอย่างในคืนนั้นก็จบลง

ฉันไม่เข้าใจ...ว่าทำไมฉันต้องยอมให้ทุกอย่างกลับมาเหมือนเดิม

เราจะยังคบกันอยู่...และฉันก็ยังยอมที่จะเจ็บอยู่เหมือนเดิม

ความสุขที่คุณมอบให้ฉันในบางเวลา...มันก็คงเป็นเหมือนสายฝนในฤดูร้อนที่ในบางเวลามันจะตกลงมา..เพื่อให้ดอกไม้ได้สดชื่นขึ้นครั้งหนึ่ง...ซึ่งมันก็นานมากนานเหลือเกิน....นานจนไม่รู้ว่าดอกไม้ดอกนี้จะทนขาดน้ำได้นานแค่ไหน

ฉันรู้ว่า..คนสองคนซึ่งมาจากที่ๆแตกต่างกัน

...เรารักกัน...

และแม้ว่า...มันจะมากมายซักแค่ไหน

...แต่ถ้าเราไม่ยอมที่จะปรับตัวเข้าหากัน...

ในบางครั้ง

คำว่ารัก...คำนี้คำเดียว..มันคงยังไม่พอ

...รัก...ไม่ได้ต้องการให้เปลี่ยน..จนไม่เหลือความเป็นตัวเอง..

แต่

ให้เอาความเป็นตัวเองออกมา..เพื่อให้อีกฝ่ายหนึ่งรับรู้

...และปรับสิ่งนั้นเข้าหากัน...

ฉันอาจจะเป็นดอกไม้ที่รับน้ำมาจากลำธารหลายๆสาย...แต่อยากให้คุณรับรู้เอาไว้...ฉันยอมให้ตัวเองเหี่ยวเฉาตาย...ยังดีกว่า..ให้ฉันขาดสายฝนอย่างคุณไป

...หลายๆคนอาจจะเข้ามาเป็นตัวเลือกหนึ่งในชีวิตฉัน...

แต่ฉัน**เชื่ออย่างนึงว่า..

**อย่าฝืนใจรักถ้ามันไม่ใช่..ไม่มีประโยชน์อะไร ที่จะคบใครคนนึงแค่เพียงเพราะ..อยากจะมีใครสักคน**

ทุกๆวันนี้..ไม่ว่าจะด้วยรอยยิ้ม..หรือคราบน้ำตา

ทุกอย่าง...ฉันมอบให้กับคนที่ฉันรัก...นั่นคือ..คุณคนเดียว

edit @ 2006/04/28 20:10:41

24 Comments

เพราะรัก..คนเรามักยอมได้ทุกอย่าง...เป็นกำลังใจให้กับความรักของคุณนะคะ..

#1 By ¸.·´¯`·.¸> เบียร์~ on 2006-04-28 18:23

ถ้าเป็นผม ผมคงไม่ทิ้งคนที่ผมรักหรอกนะ
(แต่ตอนนี้มันไม่มีอะดิ.....เลยพูดได้)

#2 By ♥_Master[Sc]_♥ on 2006-04-28 18:23

คิดถึงตัวเอง ..มากกว่าความรักของตัวเองบ้างก็ไม่เสียหายนะคะ

ก็ไม่ได้มีประสบการณ์หรอกค่ะ

#3 By Vixen on 2006-04-28 18:50

โดนนนน!!!!!!
เราหายไปอาทิตย์นึงเขาก็ไม่เห็นโทรมาเหมือนกัน เราโทรไปจะได้คุยกันแค่ 2-3นาที แล้วเขาก็ชอบพูดเหมือนกันว่า "พี่อ่านหนังสือก่อนนะ อย่านอนดึกนะ นอนห่มผ้าด้วยล่ะ" แล้วก็วางหูเราเองก็อยากบอกเขาเหลือเกินว่า คุยต่ออีกหน่อยได้มั๊ย...แต่ก็ไม่กล้า

เราก็ได้แต่คิด(ในแง่ดี)ว่า
- เขาไว้ใจเรามาก....มากจนเกินไปรึเปล่า
-หรือเราเองที่คาดหวังอะไรมากเกินไป หวังจะให้เขามาคุยกับเรานานๆ ทั้งที่เขาเองก็อาจให้เวลาเราได้มากที่สุดแล้ว
-ที่เขาไปโทรมาตอนที่เราหายไปเพราะเขา..ไม่ว่างจริงๆ
-หรือเขาเห็นว่าดึกแล้วคิดว่าเรานอนไปแล้วเขาถึงไม่โทรมา (ข้อนี้ เขาเป็นคนบอกเราเองว่ากลัวโทรไปปลุก)

เพื่อนเราบอกว่า เรื่องแบบนี้เป็นเรื่องของเรากับเขาที่จะคุยกันให้รู้เรื่อง พูดไปว่าเรารู้สึกยังไง เพราะความจริงแล้ว ทุกอย่างมันอาจไม่ได้เลวร้ายอย่างที่เราคิด ที่เขาไม่โทรมา เขาอาจมีเรื่องอะไรที่ลึกซึ้งมากกว่านั้นก็ได้ ต้องเชื่อใจเขาให้มากๆ

ยาวไปแล้ว แห่ะๆ ก็ขอเป็นกำลังใจให้นะค่ะ...ต้องเป็นกำลังใจให้ตัวเองด้วย เหอๆ

#4 By ดินสอทราย on 2006-04-28 19:19

อย่าคิดมากนะครับ
วันเวลาเปลี่ยน แต่ใจเราคงเดิมเป็นพอ

ผ่อนคลายนะครับ

#5 By น้ำเงินเจือขาว on 2006-04-28 23:48

เข้มแข็งไว้นะค่ะ จะเป้นกำลังใจให้

ความรัก...เข้าใจยาก - -

รักตัวเองให้มากๆนะค่ะ

#6 By Beau[X]uaeB :: SaHo KuDo :: ซาโฮะ on 2006-04-29 00:17

เหตุผลข้อสุดท้าย..."เพราะความรัก"
จะเกิดอะไรขึ้น
จะหนักหนา เจ็บปวดหรือแสนสุขแค่ไหน
.....เพราะความรักทั้งนั้น

การที่คุณเลือกจะมีเค้าต่อไปก็เท่ากับคุณตัดสินใจเด็ดขาดแล้ว
เพราะฉะนั้นเข้มแข็งให้เยอะๆนะคะ
อย่าคิดมาก... ลองถอยออกมาจากเค้าครึ่งก้าว คุณจะได้ไม่คิดมาก
มองดูเค้าอ่านหนังสือ เค้าทำงานดีกว่า ดีกว่ามาคิดมากมาเครียดอยู่คนเดียวนะคะ

...บางทีการปล่อยมือจากคนที่รักโดยไม่บอกเค้าเราจะได้รู้ว่า...
...เค้าจะคว้ามือของเราขึ้นมาจับด้วยตัวเองหรือไม่
เพราะนั่นแสดงถึงการที่เค้าอยากจะมีเราอยู่

*กับคนที่เราชอบ... เคยคุยโทรศัพท์ด้วย แค่ 50 วินาที -*-

#7 By ～斬魄刀～ on 2006-04-29 06:59

อ่านแล้วรู้สึกเศร้าแทน เป็นเราคงลงแดง
ตายแน่เลยอะคะ อาทิตย์นึงไม่โทคุยกัน
แล้วเขาก็ไม่โทมาทำไมใจร้ายอย่างนี้
ทำได้ไง เขาไม่คิดถึงเลยหรอ

เขาน่าจะคิดเนอะว่าคนมีคนที่กำลังรอ
โทรศัพท์ขอแค่โทรมาพูด 2 ประโยค
ก็ยังดี ได้ยินแค่นี้ก็ดีใจแล้ว

เราก็เคยเป็นนะ ทั้งวันไม่มีเขาโทรศัพท์
เข้ามาเลยเราก็งอน แต่เรารู้ว่าเขาไม่ว่าง
จริงๆ พอเขาโทรเข้ามาอาการก็เป็น
เหมือนกันอะคะ คือดีใจมาก

ความรักก็เป็นแบบนี้ ทนเจ็บได้

แต่ถ้ามันไม่ใช่ก็คือไม่ใช่นะคะ

#8 By ๏~ G♥J ~๏ on 2006-04-29 09:09

พี่มองผ่านๆ ยังไม่ได้อ่านนะ
แต่การแสดงออกถึงความรักของแต่ละคนอาจไม่เหมือนกัน อย่าไปคาดหวังเพราะมันจะผิดหวัง เค้าอาจจะคิดถึงหรือว่าเป็นห่วงในแบบของเขา ซึ่งอาจไม่ตรงกับที่เราหวัง

พี่อยู่ศูนย์ โตโยต้าบัส แค่นี้ก่อนนะ

#9 By kuk kik (58.136.75.195) on 2006-04-29 11:48

โน คอมเม้น....เหอๆ
ก็เคยนะโทรไปหลายครั้ง แล้วเค้าไม่รับ ไม่โทรกลับด้วย
ตอนแรกก้อคิดมาก นั่งเสียใจ
แต่ตอนเน้ะ เริ่มได้คิด ใช้เหตุผล ใช้ความเป็นจริง ใช้สิ่งที่ควรจะเป็นมาตัดสิน
ไม่นึกเอาแต่อารมณ์ตัวเอง โดยไม่คิดถึงตัวเอง
ก็เลยไม่ได้อะไรแระ ก้อยังคิดถึงเขาอยู่นะ แต่ไม่เอามาใส่ใจ จนไม่นึกถึงตัวเองเหมือนแต่ก่อน
เวลาเราเสียใจ เขารู้ไหมว่าเราเสียใจ ก็ไม่
ก็ไม่รู้ว่าจะเสียใจทำไม ทำตัวเองให้มีความสุขจะดีกว่า โดยสุขนั้นน่ะ ต้องได้มาโดยเต็มใจ ไม่ใช่ฝืนใจอ่ะ
ตอนเน้ะ ก็เลยมีความสุขกับที่เป็นอยู่แล้ว โดยที่ไม่มีเขาได้

อย่าคิดมากนะ คิดถึงตัวเองบ้าง

#10 By .. on 2006-04-29 11:51

อืม..มานั่งอ่านแล้ว ก็ยินดีด้วยคะความรักของคุณ จริงๆก็คือว่าพวกคุณแค่อยากจะบอกพี่ว่า รักกันดี มีความสุขแล้วก็เป็นที่รักของกันและกัน ฝ่าอุปสรรคต่างๆมาได้ ยินดีค่ะเพราะนั้นคือความรักของคนสองคน.....

ส่วนความรักของพี่โชคไม่ดีเลยค่ะ ไม่จริงใจ โลเล ไม่มั่นคง อ่อนไหว ไม่มั่นใจไม่ยั่งยืน ไม่เข้าใจ หวั่นไหว ไม่เชื่อใจ ไม่ให้เกียตริ ไม่คิดถึงใจเรา อยากให้เป็นแต่สิ่งที่เค้าหวังแต่ทำกับอีกแบบ ประชดประชัน ทำร้ายจิตใจไม่รักษาน้ำใจ แต่อย่างว่า เรามันตัวประกอบจำเป็น ที่แล้วมาก็คิดซะว่าเป็นบทเรียนเป็นประสบณ์การณ์ พี่ก็เป็นคนหนึ่งที่เรียนรู้การใช้ชีวิตในโลกใบนี้...ยินดีด้วยสำหรับคนที่มีความสุขและสมหวังนะค่ะ

#11 By kuk kik (203.146.249.154 /unknown, unknown) on 2006-04-29 18:54

ขอให้ความรักที่เกิดขึ้นมานั้นเป็นรักนิรันดร